Katalogi farb modelarskich - co tam naprawdę siedzi?

Każdy porządny producent farb udostępnia katalogi zawierające wykaz kolorów oraz ich graficzną reprezentację - jak dany kolor powinien wyglądać po pomalowaniu.

Sugerując się materiałami producenta, nie tylko patrzymy na odwzorowania w katalogach i reklamówkach, ale również opieramy się na jego deklaracjach co do zgodności z historycznymi standardami kolorów, takimi jak FS, RLM, BS czy RAL. Przykładami takiego działania są pierwsze z brzegu kolory producentów, odwzorowujące te standardy:

• Mr. Hobby Mr. Color C304 Olive Drab FS34087C304 Olive Drab FS34087Mr. Hobby · Mr. Color#6D5932 · sRGB 109,89,50Otwórz w Model Box → - FS 34087
• Mr. Hobby Mr. Color C331 Dark Seagray BS381C 638C331 Dark Seagray BS381C 638Mr. Hobby · Mr. Color#4D5761 · sRGB 77,87,97Otwórz w Model Box → - BS 381C 638
• AK Interactive 3rd Gen Acrylics AK11822 RLM 71AK11822 RLM 71AK Interactive · 3rd Gen Acrylics#514F43 · sRGB 81,79,67Otwórz w Model Box → - RLM 71
• AMMO by Mig Acrylic A.MIG-0010 Dunkelgelb (mid War)A.MIG-0010 Dunkelgelb (mid War)AMMO by Mig · Acrylic#928C3C · sRGB 146,140,60Otwórz w Model Box → - RAL 7028
• AMMO by Mig Acrylic A.MIG-0218 SchwartzgrauA.MIG-0218 SchwartzgrauAMMO by Mig · Acrylic#2A2931 · sRGB 42,41,49Otwórz w Model Box → - RLM 66
• Hataka Red Line HTK-A001 Dark Sea BlueHTK-A001 Dark Sea BlueHataka · Red Line#292F39 · sRGB 41,47,57Otwórz w Model Box → - FS 15042, ANA 623
• Humbrol Acrylic 116 US Dark Green116 US Dark GreenHumbrol · Acrylic#345040 · sRGB 52,80,64Otwórz w Model Box → - FS 34079, RAL 6020
• Revell Aqua 36166 Olive Grey36166 Olive GreyRevell · Aqua#575958 · sRGB 87,89,88Otwórz w Model Box → - RAL 7010
• Model Master FS Enamels 1730 Flat Gull Gray1730 Flat Gull GrayModel Master · FS Enamels#B1B3A3 · sRGB 177,179,163Otwórz w Model Box → - FS 36440
• Vallejo Model Air 71.016 USAF Olive Drab71.016 USAF Olive DrabVallejo · Model Air#655D49 · sRGB 101,93,73Otwórz w Model Box → - FS 34088, ANA 613

Powstaje pytanie, na ile dokładne są to odwzorowania i jak bardzo można im ufać podczas dobierania farby do swojego modelu, na którym chcemy wiernie oddać barwy - chociażby historycznego kamuflażu.

Nie jest tajemnicą, że większość tych zestawień farba-kolor znajdziemy już przetworzone w różnych internetowych serwisach i aplikacjach, które próbują kompilować bazy danych i dopasowania kolorów pomiędzy producentami. To szczególnie ważny problem dla modelarzy, gdzie mamy podaną ograniczoną liczbę źródeł kolorów, którymi należy model pomalować, np:

Szybko więc można zauważyć, że niezbędne w pracy z modelami są tabele konwersji kolorów między jednym a drugim producentem. Szansa, że zawsze trafimy na wsparcie wybranego przez nas producenta farb, jest niewielka. W praktyce: używając tylko farb Vallejo, zawsze będziemy potrzebować tabel konwersji, jeśli będziemy składać modele Tamiya, Eduard czy Kotare.

Weryfikacja katalogów

Zakładając korzystanie tylko z cyfrowych źródeł, a więc oryginałów opublikowanych dokumentów, wszelkie błędy popełnione tutaj przez autorów będą miały wpływ na to, jak dobre będą dopasowania pomiędzy poszczególnymi markami. I to z każdej porównywanej strony. Po pierwsze, dopasowanie między producentami to arytmetyka na tych wartościach: kiedy w Model Box podajemy, że farba Tamiya różni się ΔE=3.0 od farby Mr. Color, ta trójka jest policzona z 2 zapisanych liczb i dziedziczy błąd obu katalogów. Po drugie, próbka, która leży w odległości 9.0 od własnej farby, daje ranking z wyglądu równie precyzyjny, tylko wskazujący zły kolor. To, jak dobrze próbka z katalogu reprezentuje farbę w słoiczku, wyznacza więc granicę dokładności każdego dopasowania.

Aby zweryfikować dane w katalogach, użyliśmy spektrofotometru. Zbadaliśmy wartości z wzorników, wartości odczytane z farby i odległości między nimi. W skrócie: wzornik Mr. Hobby z 2026 roku trafia w farbę z medianą 2.5, katalog 2024-25 leży 8.7 od farby, a różne internetowe źródła, które ten katalog kopiują: 7.6 do 12.

Mr. Color C36 RLM74 Gray Green to dobry punkt wyjścia, bo Mr. Hobby podaje dla niego 3 oficjalne kolory:

• katalog 2024-25 podaje 40,64,68C36 RLM74 Gray GreenMr. Hobby · Mr. Color#284044 · sRGB 40,64,68Próbka z katalogu GSI 2024-25,
• wzornik z 2026 roku podaje 78,83,75C36 RLM74 Gray GreenMr. Hobby · Mr. Color#4E534B · sRGB 78,83,75Próbka ze wzornika GSI 2026,
• plansza z zakresem C1-C189 na mr-hobby.com podaje 88,90,77C36 RLM74 Gray GreenMr. Hobby · Mr. Color#585A4D · sRGB 88,90,77Plansza z mr-hobby.com.

Jeden kod i jedna farba mają więc 3 oficjalne kolory, oddalone od siebie nawet o ΔE=11.0.

Stworzona z użyciem aerografu próbka to 77,83,83C36 RLM74 Gray GreenMr. Hobby · Mr. Color#4D5353 · sRGB 77,83,83L*a*b* 34.8, -3.0, -0.6Pomiar 2026-09-18, ColorMunki PhotoOtwórz w Model Box →. Wszystkie 4 wartości zestawia rys. 1.

Odległości w tym wpisie to ΔE tak, jak liczymy je w Model Box: odległość w linii prostej między 2 kolorami w przestrzeni OKLab, pomnożona przez 100. Różnica 2.0 to próg, od którego 2 kolory przy bezpośrednim porównaniu zauważalnie się od siebie różnią, a 10.0 to inna farba. Całą skalę, z tym, co każdy przedział znaczy przy warsztacie, objaśnia wpis O podobieństwie kolorów. Jasność w tekście podajemy jako L z OKLab, na tej samej skali od 0 do 100. Tabele i dymki przy próbkach podają też CIELAB L*a*b* - tak jak podaje urządzenie.

Przyrząd

Badanie wykonaliśmy urządzeniem X-Rite ColorMunki Photo: spektrofotometr odbiciowy o geometrii 45°/0°, ze specyfikacją od 400 do 700 nm. 10 odczytów matowej białej karty przy odbiorze przyrządu różniło się o ΔE76 0.08, a 3 odczyty próbki bez poruszania głowicy różnią się najwyżej o ΔE 0.10. Wiemy więc zatem ile może wynosić maksymalny błąd pomiaru tym czujnikiem.

Większy rozrzut daje sama próbka. Wystarczy przełożyć głowicę na inne miejsce tej samej karty, żeby odczyt zmienił się nawet o ΔE 1.7. Dlatego każdą kartę odczytaliśmy w 10 miejscach zamiast w 1. Niepewność wartości karty wynosi po tym około ΔE 0.2.

X-Rite podaje dla tego modelu średnią zgodność między egzemplarzami 0.6 ΔE*ab na białej płytce i krótkoterminową powtarzalność 0.1 ΔE*ab. Największa rozbieżność między dokumentami jest ponad 100 razy większa od każdej z tych liczb, więc jej źródłem nie jest szum przyrządu. Przyrząd czyta w trybie M2, białą diodą LED bez UV, więc rozjaśniacze optyczne w podłożu nie wpływają na wynik. Nie odczytamy nim za to metalików, perłowych ani fluorescencyjnych, a połysk odczytujemy jako jego matowy odpowiednik.

Metoda

Próbki kolorów utworzyliśmy z użyciem aerografu, malując 3 warstwy na białych kartach do gier w formacie mini European (44 x 68 mm).

Farby:

• Tamiya XF, Mr. Hobby Aqueous rozcieńczone 1:1 rozcieńczalnikiem Aqueous Hobby Color Thinner,
• Mr. Color 1:1 rozcieńczalnikiem Mr. Color Leveling Thinner,
• spraye prosto z puszki.

Próbki odczytane 2026-09-18. Przyrząd skalibrowany na wewnętrznej płytce kontrolnej, pełne widmo zachowane dla każdego odczytu, więc wartości CIELAB i sRGB da się przeliczyć później dla dowolnego iluminantu.

Każdą kartę odczytaliśmy w 10 osobnych miejscach, przekładając głowicę między odczytami i rozkładając punkty po całej karcie. Wartość podana dla karty nie jest średnią z 10. To średnia z 3 punktów najbardziej oddalonych od czystej karty.

Punkty najdalsze od czystej karty to te, w których farba zakryła je najskuteczniej. Dla farby ciemniejszej od karty są to po prostu 3 najciemniejsze punkty; dla farby jaśniejszej od karty - np. bieli - 3 najjaśniejsze, a branie najciemniejszych ściągnęłoby wartość z powrotem w stronę karty i przekłamałoby pomiar.

Rozrzut między tymi 3 punktami zostaje jako znacznik krycia: poniżej 0.2 karta osiągnęła dno i wartość jest farbą, powyżej 0.4 warstwa jest wciąż cienka i wartość stanowi granicę, a nie pomiar. Spośród próbek w tym wpisie wszystkie poza 2 mieszczą się poniżej 0.4; Mr. Oxide Red Surfacer ma 0.5, a Vallejo Desert Yellow 0.6.

Widma przechodzą w CIELAB (D50, obserwator 2°) przez ArgyllCMS, następnie w sRGB przez transformację Bradforda do D65, a OKLab liczymy z sRGB. Pomiary z naszych próbek porównujemy do wektorowych wypełnień farb w katalogu PDF-ie tak, jak renderuje je poppler, albo mediana wnętrza próbki dla rastrowej planszy z mr-hobby.com. Ze zbadanych farb C36, C37 i C117 są półmatowe, C601 i C603 satynowe, cała reszta matowa; geometria 45°/0° wyklucza odbicie zwierciadlane, więc bardziej błyszcząca warstwa czyta się jako jej kolor rozproszony. Razem 19 próbek i 190 widm: 5 kodów Mr. Color i C62, 6 farb Tamiya, 2 spraye Vallejo i 5 podkładów. Próbki po malowaniu pokazuje rys. 2.

Rys. 2. Próbki po malowaniu

Co podają oficjalne dokumenty Mr. Hobby?

Zbadaliśmy 5 kolorów Mr. Color i porównaliśmy je ze wszystkimi 3 dokumentami Mr. Hobby. Kolumna „Pomiar” to kolor odczytany z próbki. Pozostałe 3 kolumny to wartości z każdego dokumentu, z ich odległością od koloru.

Mediana z 5 kodów:

• wzornik 2026 odstaje o 2.5 od farby,
• plansza ze strony 3.2,
• katalog 2024-25 8.7.

Wzornika 2026 i planszy ze strony nie da się od siebie odróżnić. Przy 5 kodach mediana to trzecia wartość w krótkiej liście, a oba dokumenty wymieniają się miejscami kod po kodzie: wzornik 2026 jest bliżej na C36, C117 i C603, plansza ze strony na C37, a na C601 oba mają tę samą niezmienioną grafikę. Traktujmy je jako jedną grupę w okolicach 3.0, a nie jako ranking. Różnicę, która wytrzymuje tak małą próbę, robi dopiero katalog 2024-25, prawie 3 razy bardziej odległy we wskazaniach. Z niego też kopiuje większość baz.

Jeden odczyt spoza tabeli: C62 Flat White ma odczyt 230,231,232C62 Flat WhiteMr. Hobby · Mr. Color#E6E7E8 · sRGB 230,231,232L*a*b* 91.5, -0.1, -0.7Pomiar 2026-09-18, ColorMunki PhotoOtwórz w Model Box →, L 92.7 w OKLab (91.5 w CIELAB), neutralna, a katalog podaje 255,255,255C62 Flat White#FFFFFF · sRGB 255,255,255Próbka z katalogu GSI 2024-25, wartość, której żadna farba nie osiąga: 7.3 od zmierzonej bieli. Zdaje się to być zabieg rutynowy, bo zarówno biele, jak i czernie u wielu producentów w katalogach mają skrajne wartości w skali RGB - odpowiednio 255,255,255 lub 0,0,0. Należy pamiętać, że te katalogi nie są tworzone z myślą o wyciąganiu z nich tabel do porównania, a jedynie jako ograniczone przedstawienie oferty.

Które źródło trafia we właściwy kolor?

3 dokumenty producenta to nie jedyne źródła. Większość z nas nie otwiera katalogu w PDF, tylko sprawdza farbę na stronie internetowej, a strony skądś te wartości wzięły. Uszeregowaliśmy każde źródło, które udało się znaleźć, według mediany odległości od zbadanego koloru na tych samych 5 kodach. Kolumna „Zakres błędu we wszystkich badanych próbkach” pokazuje, jak nierówne jest dane źródło: najmniejszą i największą odległość od zbadanego koloru wśród tych 5 kodów. Wzornik 2026 ma na przykład C36 w odległości 1.2, a C601 w odległości 8.0, więc mediana 2.5 nie mówi wszystkiego.

Wzornik 2026 jest najbliższy prawdy, z jednym zastrzeżeniem. Porównanie wszystkich 216 próbek Mr. Color w obu dokumentach pokazuje, że 115 to identyczna grafika w katalogu 2024-25 i we wzorniku 2026, a około 100 dostało w 2026 nową grafikę. Próbki z nową grafiką zgadzają się z farbą: C36 z dokładnością 1.2, C117 2.0, C603 2.5. Dla próbek bez zmian jedynym zbadanym przykładem jest C601, odbiegający od farby o 8.0 w obu dokumentach. Co tutaj mogło się stać? Odpowiedź daje sam producent, choć nie we wzorniku, tylko w opisie drukowanego katalogu 2026 we własnym sklepie internetowym EOS Mr.HOBBY:

wzornik porównano z malowanymi płytkami wzorcowymi, które Mr. Hobby ma u siebie, i tam, gdzie odcień odbiegał od płytki, kolor próbki wskazano na nowo.

Nasze odczyty się z tym zgadzają: próbki z nową grafiką zgadzają się z farbą, a starsza grafika odbiega nawet o 12.9 na kodach, które zbadaliśmy. O zmianie receptur farb ani pigmentów producent nie wspomina, więc jest to korekta grafiki, nie farby.

Reszta tabeli to serwisy internetowe, które układają się w 2 rodziny. Jedna prowadzi do Mech9, którego wartości powtarzają love-p.jp i gundamplanet. Granica między rodzinami nie jest ostra: Scalemates podaje wartość Mech9 na C37 i C117, a paint-vault obok własnej wartości niesie też tę z Mech9. Druga rodzina jest wspólna dla Arcturus5404, painthoarder i paint-vault z dokładnością do 1 poziomu z 255 (kolor sRGB to 3 liczby całkowite od 0 do 255, po jednej na kanał; różnice między samymi liczbami z plików podajemy w tych poziomach, a 1 czy 2 poziomy są poniżej progu zauważalnej różnicy). Obie podają kolor ciemniejszy i bardziej zielony niż farba: ich C36 to okolice #0A3D3EC36 RLM74 Gray Green#0A3D3E · sRGB 10,61,62Wartość z rodziny Mech9, a farba to #4D5353C36 RLM74 Gray GreenMr. Hobby · Mr. Color#4D5353 · sRGB 77,83,83L*a*b* 34.8, -3.0, -0.6Pomiar 2026-09-18, ColorMunki PhotoOtwórz w Model Box →. Żadna z tych wartości nie pochodzi z pomiaru; każda prowadzi do starszej strony katalogu, czyli do grafik producenta.

Jak to wygląda w przestrzeni OKLab?

Tabele wyżej dotyczą Mr. Color. Sesja objęła też 6 farb Tamiya i 2 spraye Vallejo Hobby Paint, a pytanie do każdej z nich jest to samo: jak bardzo każda opublikowana wartość z katalogu odbiega od końcowego koloru farby? Rys. 3 i 5 umieszczają je w przestrzeni OKLab, a rys. 4 i 6 pokazują obok siebie 2 części tego błędu: różnicę jasności i różnicę nasycenia.

Jak czytać rys. 3.: płaszczyzna pozioma to osie a i b, od zieleni do czerwieni w jedną stronę i od błękitu do żółci w drugą; jasność L biegnie w górę osi pionowej, a wszystkie 3 osie mają jedną skalę. Kolorowa płaszczyzna to przekrój przestrzeni na średniej jasności punktów, ucięty tam, gdzie kończy się sRGB. Punkt w obwódce z kodem to zbadany kolor farby. Każda opublikowana wartość jest połączona z nią cienką linią, której długość w przestrzeni odpowiada ΔE między nimi; na ekranie ta linia skraca się w perspektywie, więc wartość odczytaj z dymku przy punkcie.

2 aktualne dokumenty Mr. Hobby mieszczą się w granicach ΔE=3.5 dla 4 z 5 kodów w przypadku wzornika 2026 i 3 w przypadku planszy ze strony, a w granicach 6 dla 4 w obu; wyjątkiem w obu jest C601. Pozostałe źródła odbiegają od farby o 1.5 do 16, z medianami od 7.6 do 12, prawie wyłącznie wzdłuż osi pionowej: odcień mniej więcej się zgadza, jasność nie. Katalog i wszystkie źródła, które z niego kopiują, podają C36 jako zbyt ciemny, a C117, C601 i C603 jako zbyt jasne.

Jak czytać rys. 4.: każdy słupek to jedna opublikowana wartość - lewy panel to o ile jest jaśniejsza lub ciemniejsza od farby, prawy o ile bardziej lub mniej nasycona, w tych samych jednostkach co ΔE. Odcień nie jest tu pokazany, więc oba panele to 2 osobne odczyty i nie sumują się do ΔE. Prawie cała długość przypada na lewy panel. Najedź na słupek, żeby zobaczyć źródło i liczby.

Rys. 5 czytamy tak samo jak rys. 3. Dla 3 kolorów własne ulotki Tamiya leżą z medianą około 8.0 od farby, a serwisy internetowe 5.0 do 12.0, ale przy 3 kodach mediana to po prostu środkowa wartość, więc więcej mówią liczby dla poszczególnych kodów. I znów błąd dotyczy głównie jasności. XF-7 Flat Red wszędzie jest podawany jaśniej i bardziej nasycony, o 4.0 do 12.0 od farby zależnie od źródła. XF-5 Flat Green odbiega od farby o 8.0 do 16.0 w każdym źródle: ulotki o 15.0 za jasno, rodzina Scalemates o 8.0 do 9.0 za ciemno. TS-5 Olive Drab, spray, odbiega o 4.0 do 8.0, a tabela Tamiya America z 2014 roku jest najbliższym farbie dokumentem Tamiya w całej trójce, o 4.0.

Biel i 2 czernie pominęliśmy na rys. 5, bo każde źródło podaje je jako czystą biel albo czystą czerń, co rozciąga L od 0 do 100 i spłaszcza całą resztę do jednej płaszczyzny; są na wykresie słupkowym niżej (rys. 6). XF-2 Flat White różni się od farby o 4.2 do 4.4 w każdym źródle. XF-1 Flat Black w 5 źródłach jest czystą czernią, o 30.0 od farby, a XF-85 Rubber Black, w słoiczku neutralna szarość o L 33, podawany jest jako brunatna czerń, o 9.0 do 12.0 za ciemna - poza ulotką 2025, która robi z niego czystą czerń, o 33.0 od farby.

Jak czytać rys. 6.: tak samo jak rys. 4. Słupki powyżej ±20 są ucięte i podpisane. Czernie podane jako #000000 mają -30 w jasności i 0 w nasyceniu.

W przypadku Vallejo Hobby Paint sprawa jest prosta. Katalog 2026 różni się od farby o 0.9 dla Bone White i o 2.9 dla Desert Yellow, a wartości z serwisów internetowych różnią się od katalogu o najwyżej 2 poziomy z 255 na kanał, więc dają ten sam wynik. Desert Yellow ma przy tym największy rozrzut w zestawie: między jej 3 istotnymi punktami wynosi on 0.6, więc te 2.9 to najmniej pewna liczba w tym wpisie. 2 farby nie wystarczą do oceny całej serii, ale to jedyny przypadek w tej sesji, w którym opublikowana próbka i farba zgadzają się bez żadnej zmiany grafiki.

U wszystkich 3 producentów błąd dotyczy głównie jasności, a obie rodziny kopii odbiegają od farby bardziej niż dokumenty, z których kopiowały.

Na krawędziach gamutu najlepiej widać, skąd biorą się wartości w katalogach. Każde źródło podaje XF-2 jako 255,255,255, większość podaje XF-1 jako 0,0,0, a rodzina Arcturusa razem ze Scalemates podaje XF-7 jako czystą czerwień. To wartości wpisane przez grafika, których nikt nie badał; żadna farba nie osiąga czystej bieli, czerni ani czerwieni. Przy czerni na liczby wpływa też format pliku. Ulotka Tamiya z 2021 roku ma czernie zapisane jako 100 % K, co poppler renderuje jako 35,31,32; ulotka z 2025 roku to strona JPEG i daje 0,0,0. Ta sama grafika daje więc 2 różne liczby, zależnie od programu, w którym otwarto plik.

Co z podkładami, dla których nie ma próbki?

Mr. Hobby nie podaje koloru dla żadnego ze swoich 30 podkładów, w żadnym dokumencie. Brakujące wartości podają tylko 2 nieoficjalne źródła, i to niezgodne ze sobą.

Mech9 myli się w szarościach o 9 do 21, paint-vault podaje białą próbkę dla 3 z 4, a w czwartej myli się o 9; przy Finishing 1500 oba źródła mylą się w przeciwne strony. Oxide Red to jedyny wiersz, w którym nieoficjalne źródło jest blisko farby.

Przy odczycie w 10 punktach na kartę 4 szarości wyraźnie się od siebie różnią. Przy odczycie w 1 punkcie różnice między nimi mieściły się w błędzie pomiaru i wyglądały na jeden kolor. Mr. Surfacer 1200 i Finishing Surfacer 1500 dzieli 0.9, a 2 próbki z tego samego słoiczka różnią się od siebie o 0.1. Różnica między nimi jest więc 6 razy większa od błędu powtórzenia malowania i nie da się jej przypisać metodzie. Czy to mimo wszystko jeden pigment, czyli ten sam kształt widma przy różnej jasności, tego wartości koloru nie rozstrzygną. To pytanie do widm, a te są w danych z sesji niżej.

Co jeszcze wyszło z pomiaru?

• Puszki sprzed 5 lat nadal zgadzają się ze swoją próbką z katalogu. 2 spraye Vallejo Hobby Paint kupione w kwietniu i maju 2021 różnią się od katalogu 2026 o 0.9 i 2.9.
• Ta sama farba przy 2 różnych próbakch daje niemal ten sam odczyt. 2 próbki TS-5 Olive Drab zrobione w odstępie 5 dni, różnią się o 0.2; XF-1 Flat Black z jednego słoiczka też o 0.2; Mr. Surfacer 1200, 3 warstwy z jednego słoiczka, o 0.15 do 0.4. Próbki z tą samą farbą nigdy nie dają dokładnie tego samego odczytu. Różnica między nimi wynosi około 0.2 i to jest najmniejsza różnica, jaką ta metoda potrafi rozróżnić: wszystko poniżej tej wartości to błąd powtórzenia malowania, a nie różnica między farbami. Odstępy między źródłami są od niej mniej więcej 40 razy większe. Wcześniej podawaliśmy 2, ale tamta liczba brała się z odczytu 1 punktu na kartę.
• Jedno źródło potrafi podać 2 wartości dla tego samego kodu. paint-vault podaje C36 2 razy, jako #063C3E i #0A3D3E. Scalemates podaje każdy kod Tamiya XF 3 razy, a 3 próbki różnią się między sobą nawet o 45 poziomów z 255 na jednym kanale.
• Ulotki Tamiya z 2021 i 2025 roku zgadzają się ze sobą, z 2 wyjątkami. Na każdej zbadanej próbce poza XF-7 i XF-15 różnią się najwyżej o 5 poziomów z 255 na kanał.
• Rubber Black jest szary. XF-85 ma w odczycie neutralne L 33, a każde źródło podaje go jako brunatną czerń.
• Słoiczki Tamiya nie mają numeru partii. Mają go tylko puszki ze sprayem, więc przy słoiczkach nie ma czego zapisać.

Czego ten pomiar nie pokazuje?

Jeden słoiczek na kod, więc rozrzutu między partiami nie zbadaliśmy; numery partii i daty zakupu mamy zapisane dla każdej próbki, z tym że słoiczki Tamiya numeru partii nie mają, mają go tylko puszki. Słoiczki Mr. Color miały w dniu malowania 2 do 3 tygodni, 2 puszki Vallejo 5 lat. Zbadaliśmy 5 kodów Mr. Color, a wnioski o pozostałych 211 opierają się na porównaniu grafiki. 6 farb Tamiya i 2 spraye Vallejo wystarczą, żeby pokazać prawidłowość, ale nie wystarczą, żeby ocenić całą serię. Po stronie katalogów celowo braliśmy PDF zamiast wydrukowanej strony: wypełnienie w pliku to wartość, którą wpisał grafik, i ta sama wartość, którą kopiuje każda baza, bez drukarni, papieru i skanera po drodze. Trzeba przy tym pamiętać, czym te pliki są. Oba dokumenty Mr. Hobby to pliki przygotowane do druku (PDF/X), w których każda próbka jest recepturą farb drukarskich w CMYK, a nie kolorem ekranowym; liczby sRGB, które z nich odczytujemy my i każdy serwis internetowy, powstają dopiero w przeliczeniu z CMYK, u nas w bibliotece poppler. Sprawdziliśmy to przeliczenie przez profil drukarski zadeklarowany w pliku: pojedyncze wartości przesuwają się o 1 do 3 ΔE w obie strony, mediana o 0.3, i żaden wniosek się nie zmienia. Te pliki są więc kopią przygotowaną do druku, a nie wzornikiem, na którym modelarz może polegać na ekranie. Samego wydruku jeszcze nie badaliśmy. Każda warstwa zakryła podłoże już za pierwszym razem, a 2 kolejne tylko dodały grubości; krycie miałoby znaczenie dla farb przezroczystych i półprzezroczystych, a żadnej takiej w tej sesji nie było. Kontrola przyrządu na certyfikowanej płytce wzorcowej jest przed nami.

Co z tym robimy w Model Box?

Każda wartość w naszej bazie ma zapisane pochodzenie: kolor odczytany z próbki jest oznaczony jako pomiar, kolor odczytany ze wzornika ma zapisane, z którego dokumentu pochodzi, a w aplikacji wkrótce będziemy wskazywać użytkownikom te źródła. Wartości z tej sesji, a wśród nich szare podkłady Mr. Hobby, właśnie wgrywamy - żadne inne internetowe źródło nie podaje ich poprawnie.

Podsumowując: tam, gdzie Mr. Hobby narysowało próbkę na nowo we wzorniku 2026, próbka zgadza się z farbą w granicach domyślnej tolerancji, a starsza grafika z katalogu 2024-25 i wszystko, co ją kopiuje, opisuje stronę katalogu z 2024 roku i odbiega od farby o 8 do 13. Producent narysował na nowo około połowy próbek po porównaniu wzornika z własnymi malowanymi płytkami wzorcowymi, ale wspomina o tym tylko w opisie drukowanego katalogu w swoim sklepie, więc serwisy internetowe nadal kopiują stary katalog. Czy pozostałe 115 próbek bez zmian odbiega od farby tak jak C601, o 8 i więcej, wymaga kolejnej sesji pomiarowej.

Źródła

Dokumenty oficjalne, odczytane we wrześniu 2026. GSI Creos, wzornik kolorów Mr. Hobby 2026, wektorowe wypełnienie każdej próbki. Opis katalogu ogólnego GSI Creos 2026 w sklepie EOS Mr.HOBBY prowadzonym przez GSI Creos, stan na koniec marca 2026, z notą po japońsku o porównaniu wzornika z płytkami wzorcowymi i ponownym wskazaniu kolorów tam, gdzie odcień odbiegał. Katalog ogólny GSI Creos 2024-25, ta sama grafika co w angielskiej liście kolorów, wektorowe wypełnienie każdej próbki. Plansza z zakresem C1-C189 i pasek C601-C609 na mr-hobby.com, mediana wnętrza każdej próbki. Ulotki farb Tamiya z maja 2021 (wektor) i maja 2025 (strona JPEG), mediana z pasa wewnątrz każdej sześciokątnej próbki. Zdjęcie próbek XF Tamiya USA, kopia w Wayback Machine z 2021-09-27. Tamiya America, tabela TS 2014, wektorowe wypełnienie. Katalog Vallejo Hobby Paint 2026, wektorowe wypełnienie.

Wartości z serwisów internetowych, w postaci opublikowanej na każdej ze stron, odczytane we wrześniu 2026: paint-vault.com, mech9.com oraz wersja japońska, Scalemates, Arcturus5404/miniature-paints i juhyxx/samec na GitHubie oraz painthoarder.com. 5 kodów na źródło dla Mr. Color. Pokrycie Tamiya zależy od źródła, a Scalemates ma do 3 pozycji na kod.

Metoda: Björn Ottosson, A perceptual color space for image processing (2020), definicja OKLab. Lilley, Verou i Atkins-Bittner (red.), CSS Color Module Level 4, W3C 2022, dla progu zauważalnej różnicy 2 na tej skali. ArgyllCMS 3.5 dla spotread i spec2cie. X-Rite ColorMunki Photo, 45°/0°, 400 do 700 nm co 10 nm, M2; ArgyllCMS zapisuje do plików 380 do 730 nm, a pasma spoza specyfikacji nie są używane; zgodność i powtarzalność za X-Rite i specyfikacją sklepową.

Dane: dziennik próbek z partiami, datami, liczbą warstw i rozcieńczeniem, CIELAB i OKLab dla każdego punktu, wartości kart ze znacznikami krycia, odniesienie z czystej karty oraz 3 wyceniane punkty każdego kartonika jako widma ArgyllCMS, 57 w sumie - tyle, żeby przeliczyć każdą liczbę powyżej dla dowolnego iluminantu i obserwatora: zip. Pozostałych 7 punktów każdego kartonika nie publikujemy. Dane udostępniamy na licencji CC BY-NC-SA 4.0: do użytku niekomercyjnego, z podaniem źródła (Model Box) i na tej samej licencji.